Biuro Rachunkowe KEA Sp. z o.o. ul Prosta 36, 53-508 Wrocław, województwo Dolnośląskie | NIP 8971797583

Inwentaryzacja dla podatników prowadzących podatkową księgę przychodów i rozchodów

Spisowi z natury podlegają towary handlowe, materiały (surowce) podstawowe i pomocnicze, półwyroby, produkcja w toku, wyroby gotowe, braki i odpady, a także towary stanowiące własność podatnika, znajdujące się na chwilę sporządzenia spisu poza jego zakładem. W remanencie nie uwzględnia się zatem ani środków trwałych, ani wyposażenia firmy. Dodatkowo w spisie powinny zostać uwzględnione towary obce,które na chwilę sporządzenia spisu znajdują się w zakładzie podatnika.

Po sporządzeniu spisu z natury podatnicy mają obowiązek dokonania wyceny remanentu w terminie 14 dni od dnia zakończenia spisu:

  1. 1.towarów i materiałów według cen zakupu lub nabycia albo według cen rynkowych z dnia sporządzenia spisu, jeśli ceny rynkowe są niższe od cen zakupu lub nabycia,
  2. 2.półwyrobów, wyrobów gotowych i braków własnej produkcji – według kosztów wytworzenia,
  3. 3.odpady użytkowe – według wartości wynikającej z oszacowania uwzględniającego ich przydatność do dalszego użytkowania,
  4. 4.produkcja niezakończona (przy działalności usługowej lub budowlanej) według kosztów wytworzenia, z tym, że wartość ta nie może być niższa od kosztów materiałów bezpośrednich zużytych do produkcji,
  5. 5.produkcja zwierzęca według cen rynkowych z dnia sporządzenia spisu,
  6. 6.towary obce nie podlegają wycenie.

Ceną nabycia jest cena zakupu składnika majątku powiększona o koszty uboczne związane z zakupem towarów i składnikami majątku do chwili złożenia ich w magazynie według cen zakupu (w szczególności o koszty transportu, załadunku, wyładunku oraz ubezpieczenia w drodze). W przypadku wyceny remanentu według ceny nabycia, cenę zakupu obligatoryjnie należy korygować, stosując wskaźnik kosztów ubocznych zakupu.

W celu ustalenia wartości poszczególnych składników spisu z natury (towarów i materiałów) według cen nabycia należy ustalić dodatkowo procentowy wskaźnik kosztów ubocznych zakupu, wynikających z kolumny 11 KPiR, w stosunku do ogólnej wartości zakupów towarów handlowych i materiałów ujętych w kolumnie 10. Wskaźnik ten ustala się sumując koszty uboczne zakupu przemnożonych przez 100 i podzielonych przez wartość zakupu. Jednostkowy koszt zakupu należy podwyższyć o ustalony wskaźnik i na koniec ustalić wartość poszczególnych składników.

Ceną zakupu jest cena, jaką nabywca płaci za zakupione składniki majątku, pomniejszona o podatek VAT, jeśli podlega odliczeniu, natomiast przy imporcie powiększona o należne cło, podatek akcyzowy oraz opłaty celne dodatkowe, obniżona o rabaty i opusty i inne podobne obniżenia. Jeśli podatnik dokonuje wyceny towarów i materiałów według cen zakupu – nie ma wówczas obowiązku podwyższania cen zakupu o wskaźnik kosztów ubocznych zakupu. Jeśli przedsiębiorca jest czynnym podatnikiem VAT i dokonuje odliczeń podatku VAT od nabywanych towarów, czy surowców wyceny składników objętych remanentem dokonuje się w oparciu o ceny zakupu netto.

Jeśli przedsiębiorca nie jest zarejestrowany dla potrzeb podatku VAT i nie dokonuje odliczeń podatku VAT od nabywanych towarów, materiałów, czy surowców, wówczas wyceny dokonuje się w oparciu o ceny brutto.

Kosztami wytworzenia są wszelkie koszty związane bezpośrednio i pośrednio z przerobem materiałów, z wykonywaniem usług lub pozyskaniem (wydobyciem) kopalin, z wyłączeniem kosztów sprzedaży wyrobów gotowych i usług.

Należy pamiętać, że nawet jeśli wartość remanentu wynosić będzie 0 zł, podatnicy mają obowiązek sporządzenia remanentu.


15.01.2015 / KEA

Ostatnio na blogu

Dobre biuro rachunkowe – co zyskujesz ze współpracy?

Pewnie nie raz się zastanawiałeś czy warto prowadzić samemu księgowość czy jednak zlecić ten obowiązek w biurze rachunkowym.

Składki na ZUS 2018 – ile wzrosły przez ostatnie lata?

Rok 2018 dla przedsiębiorców będzie kolejnym rokiem podwyżek składek na ubezpieczenie społeczne.

Przelew składek ZUS na indywidualne konto przedsiębiorcy

Od 2018 r. zaczyna funkcjonować system w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych, który umożliwi przedsiębiorcom wykonywanie płatności składek w formie jednego przelewu.